Han På Plakaten

Om låta

“Han på plakaten” er en skranglete, trøndersk satirelåt om politisk frustrasjon, med blanke sko, tversover, tomme svar og et maskineri som durer videre bak scenen. Den peker ikke bare på politikere som personer, men på hele forestillingen rundt makt, media, sinne og systemer som passer på seg selv.

Under humoren ligger det en ganske ærlig frihetsidé: Det er lov å bry seg, men sjela di skal ikke betale billett hver gang noen henger opp et nytt portrett. Låta løfter blikket ut av skjermen, ut av debatten og ut i noe mer virkelig — lukt av regn, gammel ved, epletre, naboen med pils i handa og følelsen av at verden fortsatt står her.

Tekst

Æ slo på skjermen seint ein kveill kaffen va kaill og hjærnen va snill æ skoill bærre sjå en liten debatt men vart settanes der, ja du veit no kess det e

Der sto’n fram med blanke sko og lova fred der ingen skoill finn ro med slips og smil og alvor i kinnan som om’en hadd nøkkel’n te maskina inn

Men attom’en dura det, tongt å grått papir og perm å vedtak smått et rom uten navn, ei klokk som går og systemet som passe på systemet sitt år ætte år

Æ kjent han kom, han gammel Erik det der sinnet som bit sæ fast Æ knyta nævan, æ banne i stol’n men plutselig såg æ det som faen

Du trur du skjelle ut makta men du skjelle ut en kar som står fremst på scena med tversover og tomme svar

Han e han på plakaten han som tar imot alt vi itj får tak ti alt som står å slår rot

Så lætt dæm seggel, lætt dæm gå lætt heile jævla revyen roill på ta dæ luft og sjå mot sola fossen går som før læll

Han va itj nå djævel, han va itj nå stor bærre ein liten kar, med innøvde ord Ein faenshoffnarr i dress, med manus og påtatt smil som hoppa rundt mens maskina gikk vill

Folk satt heim med puls og æin potet Krangla sæ tom på kvart sett nætt Ein delt ein link, ein annan vart sprø Dagen forsvann i ein hælvettes politisk røyk

Men, uti hagga’n sto epletreet stilt skyan låg lågt over jordet mildt en unge lo, ein måse skreik og livet sto der og va itj så helsikes kleint

Du trur du skjelle ut makta men du skjelle ut en kar som står fremst på scena med tversover og tomme svar

Han e han på plakaten han som tar imot alt vi itj får tak ti alt som står å slår rot

Så lætt dæm seggel, lætt dæm gå lætt heile jævla revyen roill på ta dæ luft og sjå mot sola fossen går som før læll

Det e itj det at æ sei du ska sov det e itj det at æ sei alt e lov men sjela di ska itj betal billett kvar gong dæm henge opp nytt portrett

For makta har mange slags skjorta no og my tå det går uten folk og sko det går som rutine, det går som lov mens vi sitt heim og rope oss hov

Så æ slo av lyden og åpna eit vindu det lukta regn og gammel ved nabo’n sto ute med pils i handa og sa: no må du itj gløm å lev

Æ flira litt, og han flira med det va itj visdom, men det va fred for kvelden va her, og graset va grønt og alt som va ekte va nesten for skjønt

Du trur du skjelle ut makta men du skjelle ut en kar som står fremst på scena med tversover og tomme svar

Han e han på plakaten han som tar imot alt vi itj får tak ti alt som står å slår rot

Så lætt dæm seggel, lætt dæm gå lætt heile jævla revyen roill på ta dæ luft og sjå mot sola fossen går som før læll

Ja, la dæm seggel, la dæm gå du treng itj rop på kvar ein båt ta eit eple, ta ein pils verden står her fortsatt

Og plakaten heng der i morra å, sjø