12 månaders ferie

Om låta

«12 månaders ferie» er ein mørk og satirisk protestsong om avstanden mellom dei som styrer, og dei som må leve med konsekvensane. Under den tørre humoren ligg eit ganske enkelt forslag: kanskje verda hadde hatt godt av at politikarane tok eit år fri, ulønna, medan folk flest fekk litt mindre styring, litt færre skjema og litt meir vanleg liv.

Låta blandar drøymande trance, mørk EDM og melodiøs rap med nynorsk brodd. Det er ikkje ein partipolitisk sang, men eit spark mot maskineriet — mot møte, rapportar og fine ord som ofte endar med at rekninga hamnar hos nokon andre.

Tekst

Tolv månaders ferie utan løn utan spel utan støy

Lyset ligg lågt over byen alt går i ring igjen skjermar blinkar, nokon smiler rekninga finn alltid heim

Me går stille gjennom dagen med ein pris på kvart eit steg dei kallar det ansvar men sender alt til deg

Dei seier hald ut, medan dei held fram med løn, med bilag, med møte og glam dei seier det svir, men dei kjenner det knapt for kvar nye plan vert eit nytt lite tap

Så høyr no her, dette er ikkje hat berre eitt enkelt, heilt rimeleg svar legg ned kalender, legg ned komité ta fri frå makta og lat folket få fred

Ta tolv månaders ferie utan ei krone i løn la verda få puste frå styring og støn

Ta tolv månaders ferie ikkje ring, ikkje skriv me treng mindre politikk og meir vanleg liv

Tolv, tolv, tolv månaders fri null løn, null plan, null garanti Tolv, tolv, tolv månaders fri lat folket få leve, lat landet få bli

Regnet renn nedover ruta byen held pusten litt nokon tel minutt i køen nokon tel meir skatt på sitt

Alt dei kallar framtidsløysing kjem med faktura bak og me som står nærast golvet får forklart at me må tak

Dei byggjer system oppå system igjen og kallar det hjelp når det kostar ein venn dei signerer fint, medan kvardagen blør og spør du for høgt, får du svar frå ei dør

Så ta dykk eit år utan applaus og sal utan diett og komiteprat i mal utan trygg løn når de ropar om kutt då merkar de kanskje kvar skoen sit fast

Ta tolv månaders ferie utan ei krone i løn la verda få puste frå styring og støn

Ta tolv månaders ferie ikkje ring, ikkje skriv me treng mindre politikk og meir vanleg liv

Dette er til alle salar der makta sit brei til kvar blanke tittel som gløymer kven me er

Ikkje meir pynt på problema ikkje meir smil på ruin berre tolv månaders stille så me kan høyre vårt eige liv

Utan løn utan krav utan skjema utan svar

Utan løn utan krav ta fri no ta fri no

Og når de kjem tilbake att kan hende de har lært at livet utan gullkort kjennest nært og ganske svært

Då kan me snakke saman utan talepunkt og spel men først må verda få eit år med litt mindre politisk hell

Ta tolv månaders ferie utan ei krone i løn la verda få puste frå styring og støn

Ta tolv månaders ferie ikkje ring, ikkje skriv me treng mindre politikk og meir vanleg liv

Tolv månaders ferie utan løn det er alt me ber om no